Methodiek

In ons gezinshuis bieden wij met onze methodiek een positieve vaste structuur met regels en een leefomgeving die is afgestemd op het individuele kind met zijn eigen problematiek.

Naast de nodige persoonlijke begeleiding en therapie hanteren wij een stabiele methode van opvoeden en samenleven in het gezin.

Onze ervaring heeft ons geleerd dat er voor kinderen duidelijkheid en voorspelbaarheid moet zijn met een goede consequente manier van uitvoeren en duidelijke regels. De kinderen zullen minder grenzen opzoeken en zich veilig voelen. Voor kinderen met een stoornis in het autisme spectrum is dit een eerste vereiste, maar we moeten niet vergeten dat de meeste, zo niet alle, kinderen (eigenlijk de meeste mensen) baat hebben bij een vaste structuur. Deze structuur mag echter nooit allesbepalend zijn, maar dient de leidraad te zijn waaraan ze zich kunnen vasthouden en steun kunnen vinden. 

Je maakt vaak een plan om te weten waar je later van afwijkt.

Wij zijn van nature positief en van goed vertrouwen. Dit betekent dat wij altijd uitgaan van positief bekrachtigen en positief gedrag stimuleren. Er ontstaat zo een positieve leefomgeving waarbij de kinderen ook leren elkaar te respecteren,Complimenteren en motiveren.

Negatief gedrag zullen wij natuurlijk bespreken en bespreekbaar maken. De reden en oorzaak van het gedrag zijn in eerste instantie belangrijker dan het gedrag zelf. Bij sprake van negatief gedrag zullen wij altijd het gedrag dat wij wel willen zien benoemen. 

Iemand spreek je aan op zijn gedrag en niet zijn “Zijn”. Gedrag is vaak aangeleerd en kan iemand veranderen, iemands “Zijn” veel minder. Bijvoorbeeld een uitspraak als: “je bent lui” gaat uit van een intrinsieke eigenschap welke veel minder makkelijk aangepast kan worden en beschadigend is voor het zelfbeeld van het kind. “Je doet lui.” gaat uit van een keuze en geeft ruimte voor verandering.

Indien negatief gedrag niet omdraait zullen er natuurlijk consequenties aan verbonden zijn. Hierdoor krijgt het kind de kans om te leren van zijn gedrag en zich op een positieve manier te ontwikkelen. Het kind leert van zijn fouten en ook dat gedrag consequenties heeft, zowel positief als negatief. 

Daarnaast begeleiden wij de weg naar verantwoordelijkheid met een methodiek vanuit het principe dat kinderen en alle mensen, onbekwaam zijn als zij een taak voor het eerst uitvoeren, ook wij. Of dat nou huiswerk maken is, naar school fietsen, een band plakken, spelen met vriendjes of omgaan met zakgeld. 

Een eerste stap moet dus vergezeld gaan met duidelijke instructies en resultaat kaders voor een positief gevolg, naarmate de kundigheid groeit wordt ook de mening van het kind meegenomen in de volgende stap, maar bepalen wij als ouders/verzorgers nog steeds de handelingen. Dit gaat over in de fase waarin het kind zelf oplossingen aandraagt en met goedkeuring uitvoert, hier ontstaat het risico van zelfoverschatting en het maken van fouten om van te leren. De laatste fase is volledige zelfstandigheid en verantwoordelijkheid voor de taak.

Dit kan een proces van enkele uren tot maanden, zelf jaren zijn.

Door onze ervaring met aandoeningen als FAS, onze eigen kinderen, gastouderkinderen en management binnen een zakelijke omgeving hebben wij een grote positieve ervaring met deze manier van werken.

Wij hebben ervaring met verschillende vormen van problematiek o.a. hechtings- en gedragsproblematiek, verlaagd zelfvertrouwen en FAS. Autismespectrum hetgeen veel overeenkomsten heeft met gedragingen van FAS-kinderen is ook bekend.

Hechtingsproblematiek uit zich in verschillende symptomen, soms zeer tegenstrijdig. Het onderling vertrouwen is hierbij essentieel om een band met het kind te krijgen. Loyaliteit van het kind naar biologische ouders speelt hier een enorme rol en is een band die niet beschadigd mag raken.

De kinderen die de meerderjarige leeftijd van 18 jaar bereiken of een verlenging hebben tot 21 of 23 jaar zullen wij samen met de daarvoor benodigde instrumenten en instanties begeleiden naar een nieuwe woonvorm of zelfstandig wonen. Hierbij denken wij aan begeleid kamerwonen of fasetraining. Natuurlijk kan het ook dat het voor het kind weer mogelijk is om binnen het eigen netwerk te gaan wonen. Vanaf circa de 15-jarige leeftijd zullen wij jaarlijks het toekomstperspectief bespreken en begeleiden, zodat het kind wanneer dit nodig is klaar is om de volgende stap in de maatschappij te zetten.

Een kind wat niet meer bij ons woont en zelfstandig in de maatschappij functioneert kan altijd op onze steun en toeverlaat terugvallen, alleen met die zekerheid kan hij of zij zich veilig, zelfstandig, ontwikkelen wetende dat er mensen zijn die zijn of haar fouten zullen vergeven en er zullen zijn, ouder zijn, ook gezinsouder zijn, stopt nooit.

Samen met het kind en het netwerk kunnen wij gaan werken aan een stabiele leefomgeving. Dit in combinatie met duidelijke afspraken en regels. Als gezinshuis staat voorop, indien mogelijk, in samenwerking met de jeugdbescherming en de behandelcoördinator, dat wij het contact met het netwerk van het kind stimuleren.


Hoe mooi het hierboven ook staat beschreven, elk kind is uniek en een methodiek per definitie generiek. Het kind zal zich nooit aan de methodiek moeten aanpassen, maar de methodiek moet passen bij het kind. Indien dus een methodiek met meer structuur of juist meer vrijheid nodig is, meer disciplinair of juist minder, dan kan dat. Het belang van het kind in leidend niet onze voorkeurs methodiek.